نحوه قضاوت در مورد کیفیت دیودهای لیزر مادون قرمز

بازرسی بصری:
ظاهر دیود را بررسی کنید، که نباید آسیب، ترک یا اکسیداسیون آشکاری داشته باشد.
به سالم بودن پین ها، بدون شکستگی یا خوردگی توجه کنید.
تست مولتی متر:
از حالت تست دیود یک مولتی متر استفاده کنید و پروب های قرمز و مشکی را به دو پایه دیود وصل کنید. در شرایط عادی، ولتاژ هدایت رو به جلو باید بین 1 تا 2 ولت باشد و مقاومت معکوس باید نزدیک به بی نهایت باشد.
اگر ولتاژ هدایت رو به جلو بسیار کمتر از 1 ولت یا بسیار بیشتر از 2 ولت باشد، یا مقاومت معکوس بسیار کوچک باشد، نشان می دهد که ممکن است دیود آسیب دیده باشد.

تست عملکردی:
دیود لیزر مادون قرمز را به مدار وصل کنید، آن را هدایت کنید تا نور را از طریق جریان ساطع کند و مشاهده کنید که آیا می توان نور مادون قرمز را با استفاده از گیرنده مادون قرمز یا دوربین مادون قرمز دریافت کرد.
اگر گیرنده بتواند سیگنال را دریافت کند، نشان می دهد که دیود به درستی کار می کند.
روش مقایسه ای:
دو دیود لیزر مادون قرمز قدیمی و جدید را با هم مقایسه کنید. اگر تفاوت قابل توجهی در عملکرد بین این دو در شرایط آزمایش یکسان وجود داشته باشد، ممکن است نشان دهنده مشکل بودن یکی از دیودها باشد.
تست ابزار حرفه ای:
از ابزارهای حرفه ای مانند آنالایزرهای طیفی یا توان سنج های نوری برای آزمایش توان انتشار، طول موج و سایر پارامترهای دیودهای لیزر مادون قرمز استفاده کنید و آنها را با داده های موجود در برگه مشخصات مقایسه کنید تا مشخص کنید آیا عملکرد آنها مطابق با الزامات است یا خیر.
تست دما:
در حین کار، دمای دیود لیزر مادون قرمز افزایش می یابد. توزیع دما را می توان با استفاده از تصویرگر حرارتی مشاهده کرد و در شرایط عادی، دما باید به طور یکنواخت و بدون هیچ نقطه داغ غیرعادی توزیع شود.